Van Uitstel komt Afstel

Lieve lezer of lieve toekomstige zelf,

Ten eerste: fijn dat je er bent en dat je dit stuk gevonden hebt. Ik schrijf dit voor jou, voor iemand die donkere gedachten heeft waarbij het voelt alsof stoppen de enige optie nog is. Ben je een geliefde, een collega, een vriend, een buur, een hulpverlener of simpelweg geïnteresseerd? Ook dan ben je hier heel erg welkom. Ik nodig je uit om onderstaande vijf punten te lezen en waar je kunt jezelf te versterken om er voor die ander te zijn.

Maar waar ik echt voor schrijf, dat ben jij: jij die het nu even niet meer ziet. Ik ben geen hulpverlener en zal niet beginnen over ritme opbouwen, activering, gedachtenschema’s of medicijnen. Nee. Het enige dat ik daarover zeg: is er hulp? Pak het met beide handen. Zijn er medicijnen die iets kunnen doen? Neem ze en probeer het. Geef de hulpverlening een kans, keer op keer. Blijf dit doen.

Maar hoe gaat dit stuk jou dan helpen? Dat doet het niet, dat doe je altijd zelf. En dat heb je zojuist al zelf gedaan door deze tekst open te klikken. Mijn tip is: lees dit, blijf het lezen, totdat je de vijf punten zo goed in je hoofd hebt voor de momenten dat je niet eens meer kan lezen. Want voor die momenten is dit bedoeld. De vijf punten zijn niet op volgorde, maar lopen door elkaar. Kun je elk punt maar voor 10% toepassen? Weet dan dat dat genoeg is, je zit dan namelijk met vijf punten al op de helft!

Ik zal niet veel over mezelf toelichten, wel kan ik je vertellen dat ik iets te veel ervaring heb met deze donkerte. En dat ik iets te zeker weet dat het weer terug zal keren. En als de donkerte dan weer komt, hoop ik dat ik net als jij deze tekst erbij pak en opnieuw zal vechten. Dat is de enige optie voor mij. Hopelijk ook voor jou.

Veel kracht en liefde voor jou. Dankjewel dat je er bent en blijf doorgaan. We kunnen jou niet missen hier!

1. Van uitstel komt afstel

Dit is de eerste en meest krachtige tip die ik heb toegepast bij stevige en concrete suïcidale gedachten.

Blijf. Blijf voor die éne verjaardag van jezelf of van een geliefde. Blijf, blijf om jouw huisdier nog één keer te verzorgen of uit te laten. Blijf, blijf ook om je lievelingsserie nog één keer te kijken. Blijf, blijf om nog één keer de zonsopgang of -ondergang te zien. Blijf om nog één keer je lieve nichtje, oude oma of goede vriend te zien. Zoek naar deze momenten, deze redenen tot uitstel. Want het klopt echt wat ze zeggen: van uitstel komt afstel.

2. Deel, deel, deel

Vraagt je geliefde hoe het gaat? Deel je eerlijke gevoel. Vraagt een vriend of je wilt afspreken en lukt dit niet? Deel dan waarom. Vraagt een collega waarom je die ene kleine taak nog niet gedaan hebt? Deel ook dan (als je comfortabel bent op werk of zoek hier misschien de juiste manier voor).

En wordt die ene vraag gesteld, door een hulpverlener of door een geliefde, die vraag die eigenlijk niemand écht wil vragen? Deel dan, zeg het maar, spreek het maar uit, zie maar wat er dan gebeurt. Want delen is zó belangrijk. Niet alleen omdat je dan steun ontvangt, maar je hoort jezelf letterlijk zeggen dat je niet meer wilt. En ergens in jou zit een heel krachtig persoon die dit opvangt en denkt “hey dat wil ik niet!!. En daar begint het. Jouw terugkeer.

3. Van regenwormen tot beverbende: zoek afleiding

Deze tip heb je vast vaak gehoord: zoek afleiding. Ja, hoe dan?! Toch neem ik hem mee als punt, omdat het zo belangrijk is dat je uit je hoofd stapt. En ook daar de vraag: hoe dan?!

Die kan ik niet beantwoorden. Wel kan ik delen hoe ik het heb gedaan. Ik ben gaan spelen, heel veel gaan spelen. Niet alleen, dat helpt me niet. Maar samen. Iedereen die ook maar in mijn buurt kwam heb ik gestrikt voor een potje regenwormen of beverbende. Mijn moeder zag me al weer aan komen lopen met de doosjes, was er behoorlijk klaar mee, maar bleef spelen. Spelen, spelen, spelen.

Dat waren letterlijk de enige paar minuten dat ik uit mijn donkere hoofd kwam. En dat heeft zoveel goeds gedaan. Want spelen, is dat niet de grootste tegenhanger van vechten?

 4. Help jouw omgeving

Dit klinkt gek: jij hebt hulp nodig, en nu moet je ook nog eens je omgeving helpen? Maar doe het, alsjeblieft. Help ze door concrete ideeën te geven van wat zij voor jou kunnen doen. Dat is namelijk hun grootste wens, iets concreets kunnen doen. Je kunt je bijna niet voorstellen hoe machteloos zij zich moeten voelen.

Bedenk iets, al zijn het de kleinste dingen of heb je eigenlijk helemaal geen boodschappen nodig. Laat ze die bananen maar halen bij de supermarkt of laat je vader maar die ene lamp ophangen in de gang. Doe maar. Want door hen te helpen iets voor jou te doen, help je jezelf ook én je zorgt ervoor dat ze dichtbij jou kunnen blijven staan. Ik zeg absoluut niet dat ze anders weg gaan, maar we maken het ze wel moeilijk als we ze geen kans geven om iets voor ons te doen.

5. Doorbijten

Laatste punt, en dit is de moeilijkste. Want ik heb geen voorbeeld of tip. Het is gewoon kut dit, het is een kut ziekte. Depressief zijn is ziek zijn. Zieke mensen moeten doorbijten. Maar probeer bovenstaande punten jou te laten helpen om door te kunnen bijten. En soms betekent doorbijten simpelweg wachten. Wachten tot de dag weer weg is, wachten tot je weer mag of kunt slapen. Wachten tot er eindelijk iemand regenwormen met je wilt komen spelen.

Want wie wacht, die kan uitstellen.

En je weet het inmiddels: van uitstel komt afstel.