Wat je beter niet kunt zeggen tegen iemand met een depressie

Toen ik depressief was, vond ik het heel moeilijk om dit kenbaar te maken aan de mensen om mij heen. Ik was bang voor de oordelen, bang voor afwijzing en onbegrip. Hoewel er zeker mensen zijn geweest die juist veel begrip en steun hebben geboden, kreeg ik soms ook wel te maken met mensen die het minder goed begrepen.

Op hun manier wilden zij mij echt helpen en waren hun uitspraken dus niet slecht bedoeld. Maar tegelijkertijd was het ook niet altijd even helpend of handig. Daarom deel ik graag een aantal ietwat onhandige uitspraken die ik vaak ben tegengekomen.

1. Heb je al geprobeerd om…?

Wat ik sterk heb gemerkt is dat mensen graag denken in oplossingen. Wanneer ik deelde dat ik last had van depressieve gevoelens, wilden sommige mensen gelijk kijken hoe ik daarvan af kon komen. Enerzijds natuurlijk ontzettend lief bedoeld, maar tegelijkertijd gaf me dit ook heel sterk het gevoel dat mijn depressie er niet mocht zijn. 

Daarnaast had ik zelf al veel geprobeerd om van de depressie af te komen, waardoor ik me soms extra moedeloos kon voelen wanneer er allerlei opties aangedragen werden die ik al een kans had gegeven. Ik was niet toe aan goedbedoeld advies, maar aan mensen die naar me wilden luisteren. Zonder oordeel en zonder shortcut naar een oplossing.

2. Kop op, ga iets leuks doen

Een andere reactie die ik vaak heb gehoord is iets in de trant van “kop op, even de schouders eronder” of “ga een weekendje wat leuks doen en ga er dan weer tegenaan”. Ook al weet ik dat deze woorden bedoeld waren als positieve aanmoediging, toch werkte dit voor mij niet. 

Ik heb gemerkt dat mensen een depressie vaak alleen kennen als een vorm van somberheid, waardoor ze het idee hebben dat je er gewoon iets leuks tegenover moet zetten om ervan af te komen. Maar een depressie gaat zoveel verder dan dat. Dat verhelp met je niet met een weekendje opladen. Het was dan ook niet zo helpend voor mij om dit soort uitspraken te horen, omdat ze me confronteerden met het onbegrip dat heerst rondom depressie.

3. Maar het leven is juist zo mooi!

Natuurlijk is het alleen maar fijn dat jij het leven mooi vindt, maar dit geldt niet voor iedereen. Veel mensen maken iets naars mee, en ook veel mensen raken depressief zonder dat daar een duidelijke aanleiding voor is. Voor hen is het ook heel lastig te begrijpen waarom ze het leven niet zo mooi in kunnen zien. 

Om dat onbegrip ook van een ander bevestigd te krijgen, kan erg pijnlijk zijn. Fijner is het daarom om te proberen om begrip en inlevingsvermogen te tonen. Wees nieuwsgierig: wat maakt dat diegene het leven niet zo mooi meer in kan zien?

4. Waarom ben je dan vaak vrolijk?

Veel mensen associëren een depressie met iemand die de hele dag in bed aan het huilen is. Dit is echter niet waar. Toen ik depressief was, studeerde ik tegelijkertijd nog, en zo zijn er veel mensen die relatief normaal functioneren in de maatschappij terwijl zij ondertussen wel depressief zijn. 

Daarnaast kunnen mensen met een depressie ook momentjes van blijdschap ervaren, dit maakt hen niet direct niet depressief. Daarnaast zijn er ook genoeg depressieve mensen die hun werkelijke gevoel verbloemen achter een glimlach. Uiteindelijk zien we enkel wat iemand aan de buitenkant laat zien, maar kan het goed zijn dat daarachter veel ongelukkige gevoelens schuilgaan.

5. Misschien moet je iets positiever denken

Ook deze opmerking heb ik vaak te horen gekregen. “Je denkt zo negatief, daar zou ik zelf ook depressief van worden!”. Het klopt inderdaad dat depressieve mensen het leven somber inzien en dat hun gedachten niet in de positieve richting gaan. Zeker, het zou heel fijn zijn om wel weer positief tegen de dingen aan te kunnen kijken. 

Maar dat is nu juist het probleem: dat gaat niet zomaar. Toen ik depressief was, was het juist zo onwijs frustrerend dat het maar niet lukte om mijn gedachten om te keren. Dan kon het erg pijnlijk zijn om daar nog een extra opmerking over te krijgen. Zo eenvoudig als gewoon weer positief gaan denken, is het helaas niet.