5 dingen die je beter niet kunt denken over je behandelaar

Toen ik begon met mijn behandeling, had ik veel verwachtingen en dingen waar ik op hoopte. Ondanks dat het goed is om met hoop een behandeling in te gaan, is het belangrijk om in de gaten te houden of je op realistische dingen hoopt. 

Als jij je hoop hebt gevestigd op onrealistische verwachtingen, dan ligt een teleurstelling geheid in het vooruitzicht. Om jezelf die teleurstelling te besparen, delen we in deze blog vijf dingen die je beter niet kunt denken over je behandelaar.

Mijn behandelaar heeft een perfect leven

Het is heel normaal om je af te vragen hoe het privéleven van jouw behandelaar eruit ziet. Het zou kunnen dat je behandelaar het een en ander over zichzelf heeft verteld. Misschien heeft diegene iets genoemd waar jij alleen nog maar kan dromen. Een relatie, kinderen, een speciale hobby. Tegelijkertijd weet je hoogstens wat basisinformatie van deze persoon, waardoor het verleidelijk wordt je een voorstelling te maken van hoe het leven van je behandelaar er verder uitziet. 

Diegene is zo wijs, komt zo capabel over, heeft precies datgene wat jij zou willen… Je concludeert dat je behandelaar het perfecte leven heeft. Deze gedachte is niet zo behulpzaam, omdat je jezelf daarmee naar beneden haalt. Door jezelf te vergelijken met het fictieve plaatje dat je in je hoofd hebt van je behandelaar, vergelijk je je met een ideaalbeeld dat waarschijnlijk toch niet overeen komt met de realiteit. Want in feit heeft iedereen wel wat, ook jouw behandelaar. Diegene heeft ongetwijfeld ook problemen, net als ieder mens ze kent. Plaats jouw behandelaar dus niet op een voetstuk, zo voorkom je dat je jezelf nog verder naar beneden haalt.

Mijn behandelaar kan me nooit begrijpen

Nog een veelvoorkomende gedachte, is de gedachte dat jouw behandelaar je nooit zal kunnen begrijpen. Het is eerlijk en belangrijk om te onderkennen dat jouw behandelaar je gedachten niet kan lezen en jou dus ook niet woordeloos voor de volle honderd procent zal kunnen aanvoelen. 

Open communicatie tussen jullie is belangrijk zodat je behandelaar jou beter kan leren kennen en begrijpen. Maar de gedachte dat jouw behandelaar je toch nooit zal begrijpen, zorgt ervoor dat je de kans dat de behandeling slaagt, sterk ondermijnt. Als je bij voorbaat al geen vertrouwen in jouw behandelaar hebt, dan stel je je ook niet meer open voor de kans dat het je wel iets zou kunnen bieden. Heel zonde, en goed om jouw zorgen op tafel te leggen als je merkt dat je twijfelt aan de kennis en kunde van jouw behandelaar.

Mijn behandelaar moet me altijd begrijpen

Aansluitend op het vorige punt, is de gedachte dat jouw behandelaar je altijd volledig moet begrijpen ook niet heel behulpzaam. Je behandelaar heeft ongetwijfeld een hoop kennis, maar moet jouw unieke manier van denken en in het leven staan wel leren kennen om je zo goed mogelijk te begrijpen. 

Hoe meer jij deelt, hoe beter jouw behandelaar je leert kennen. Zo is het ook wanneer je bijvoorbeeld denkt aan zelfdoding. Je behandelaar kan dit niet ruiken. Het is belangrijk dat een behandeling een vorm van samenwerken is, waarin het aan jou is om zo open en eerlijk mogelijk te zijn.

Mijn behandelaar moet het antwoord hebben

Een veelvoorkomende valkuil is om te denken dat jouw behandelaar alle wijsheid in pacht heeft en een antwoord heeft op ieder probleem. Hoe lastig het ook is, uiteindelijk bestaat er voor veel mentale problemen niet één hapklare oplossing. Sterker nog, als die er was, dan had je waarschijnlijk geen behandeling nodig gehad en allang naar die hapklare oplossing gegrepen. 

Hoezeer ik het eenieder ook zou gunnen, voor sommige problemen is een traject nodig om tot een leefbare oplossing te komen. Verwacht dus niet dat jouw behandelaar op alles het perfecte antwoord heeft, maar weet dat de behandeling als doel heeft om samen tot een beter situatie te komen.

Zonder mijn behandelaar ben ik hopeloos

Ten slotte hoop ik dat je de regie over jouw leven niet volledig in de handen van je behandelaar zult leggen. Denken dat je hopeloos bent zonder jouw behandelaar, maakt dat je jezelf niet genoeg verantwoordelijkheid geeft voor hoe ver je al gekomen bent. Uiteindelijk is je behandelaar degene die jou kan helpen om de weg te vinden, maar jij zult er zelf overheen moeten wandelen. Met andere woorden: jij moet uiteindelijk het werk doen. 

Jouw behandelaar kan je hier alleen in ondersteunen. Die steun is enorm fijn en belangrijk, maar maak jezelf er niet van afhankelijk. Het is waardevol om te kijken wie jou verder kunnen ondersteunen in het proces waar je doorheen gaat. Vrienden, familie, of lotgenoten: je hoeft het niet alleen, en niet alleen met je behandelaar te doen.

Uiteindelijk is het waardevol en nuttig om een realistisch beeld te hebben van je behandelaar en diens rol in jouw proces. Door je bewust te worden van eventuele niet-helpende gedachten die je over jouw behandelaar hebt, kun je ze loslaten en meer behulpzame relatie opbouwen, die je uiteindelijk zal helpen op jouw pad naar een leefbaarder bestaan.