Wat blijft na zelfdoding

Huib Schouten is songwriter en werkt vanuit de Wisseloord Studios in Hilversum. In december 2022 kreeg hij een telefoontje dat zijn leven op zijn kop zette: een van zijn beste vrienden was overleden door zelfdoding. Het verlies bracht verdriet, maar ook veel vragen met zich mee, vragen waarop geen antwoord meer zou komen.

Pas jaren later ontstond er ruimte om die gevoelens om te zetten in muziek. Samen met Daniel Cane en Lukas Wolff schreef Huib Last Night, een nummer over missen, zoeken naar antwoorden en uiteindelijk leren leven met wat je niet kunt begrijpen. Met het lied hoopt hij vooral iets van herkenning te bieden aan anderen die iemand zijn verloren en misschien zelf ook zoeken naar een manier om met dat gemis om te gaan.

Op de foto: Alan Shacklock (gitarist van de band Babe Ruth) en Bryant op de barkruk en Huib zelf.

Wie was Bryant voor jou?

In 2008 verhuisde ik van Den Haag naar Nashville, Tennessee, om Audio Engineering te studeren. Ik kende daar niemand en vertrok met de ambitie om het vak van professioneel opnemen en mixen goed te leren. 

Ik heb altijd veel affiniteit gehad met dancemuziek, terwijl in Nashville vooral country, bluegrass en blues centraal stonden. Via een verjaardag ontmoette ik Bryant. Hij had een complete dj-set meegenomen en we ontdekten al snel dat we dezelfde muzieksmaak en favoriete artiesten hadden.

Bryant had de apparatuur, maar wist nog niet precies hoe alles werkte. Daarom gaf ik hem dj-les. Omdat hij het druk had met zijn eigen bedrijf, stelde hij al snel voor dat ik zijn apparatuur bij mij thuis zou zetten, zodat ik kon oefenen en dj-sets kon maken voor lokale clubshows. Die steun maakte onze vriendschap voor mij vanaf het begin bijzonder.

Ook na mijn afstuderen bleef ik regelmatig naar Nashville terugkomen. We maakten muziek, organiseerden feestjes en kleinschalige block parties. Bij vrijwel iedere vakantie of werktrip was Bryant erbij, vaak samen met zijn goede vriend Daylon, die later zijn huisgenoot werd. Het was Daylon die mij op 22 december 2022 belde om te vertellen dat hij Bryant levenloos in zijn woning had gevonden.

Wat gebeurde er met je toen je hoorde dat hij was overleden?

Toen ik die ochtend werd gebeld, nam ik enthousiast op. Een telefoontje uit de Verenigde Staten betekende voor mij meestal iets leuks. Tot ik hoorde dat Bryant die nacht was overleden door een overdosis.

In de periode daarvoor hadden we regelmatig contact. Ik wist dat hij het zwaar had door problemen in zijn relatie en de breuk die daarop volgde. We spraken daar veel over via Facebook Messenger. Hij ging door een donkere periode van liefdesverdriet en negativiteit.

Hij had opmerkingen gemaakt over eruit stappen. Ik nam die wel serieus, maar Bryant was iemand die veel met humor wegwuifde. Daardoor heb ik er waarschijnlijk niet genoeg gewicht aan gegeven. Toen ik hoorde dat hij was overleden, overheerste het gevoel dat ik tekort was geschoten en hem als vriend had gefaald.

Welke invloed hadden al die onbeantwoorde vragen op je?

Na het telefoontje had ik meteen honderden vragen. Daar kwam het gevoel bij dat ik er misschien te weinig voor hem was geweest. De vragen werden steeds meer, terwijl ik tegelijkertijd wist dat ik ze nooit meer aan hem zou kunnen stellen.

Dat onbegrip hield me lange tijd bezig en beïnvloedde mijn dagelijks leven en mijn concentratie. Ook de vele ‘wat als’-scenario’s bleven terugkomen. Vooral bij bijzondere momenten, successen in mijn carrière en geluksmomenten voelde ik het gemis. Dan wilde ik hem bellen om iets te delen, terwijl ik wist dat dat niet meer kon. Gelukkig heb ik veel steun gehad aan mijn Amerikaanse en Nederlandse vrienden. Door er samen over te praten, ontstond langzaam meer begrip en acceptatie.

Hoe is het gemis door de jaren heen veranderd?

Iemand missen kent verschillende fases. In het begin waren het verdriet en ook de boosheid groot. Met de tijd maakten die gevoelens steeds meer plaats voor acceptatie.Ook mijn contact met zijn familie en vrienden veranderde. Mensen die eerst vooral kennissen waren, werden hechte vrienden doordat we hetzelfde verlies deelden en er samen over konden praten.

Het gemis is er nog steeds, maar de drang om antwoorden te krijgen op al mijn vragen is verdwenen. Zijn beslissing kunnen we niet terugdraaien en daar moeten we mee leren leven. Voor mij veranderde een onafgesloten hoofdstuk langzaam in een gesloten boek waar ik op terug kan kijken via mooie herinneringen en momenten samen.

Wat hielp je bij het verdriet en de vragen?

Vooral de hechtere band met Bryants vriendenkring heeft mij geholpen. Mensen die ik eerst vooral kende als kennissen zijn echte vrienden geworden. We hebben veel contact en kunnen samen terugkijken op de mooie momenten die we met Bryant hebben gehad. Hij was een bijzonder mens met een turbulent leven en een echte allemansvriend. Juist daardoor is het contact binnen mijn sociale kring in Nashville sterk gebleven.

Hoe ontstond het idee voor Last Night?

Ik schrijf al een aantal jaar muziek met mijn goede vriend Daniel Cane. Daarnaast werken we met jong talent om hen verder te helpen in hun ontwikkeling binnen de muziekindustrie. Zo kwamen we ook in contact met Lukas Wolff en zijn Daniel en ik met hem gaan schrijven.

Tijdens een schrijfsessie kwamen we op het thema gemis. Songwriting vraagt om openheid en volledige transparantie. Voor mij was dat het moment om te vragen hoe Daniel en Lukas ertegenover stonden om een nummer over Bryant te maken.

Hoe was het om zoiets persoonlijks samen te schrijven?

Ik vertelde Daniel en Lukas wat er was gebeurd en deelde mijn verhaal. Dat raakte hen allebei. Vanuit die sessie ontstond een complete song met melodie, tekst en de boodschap die we samen wilden overbrengen. Voor mij voelde het schrijfproces als een keerpunt. Na ongeveer drieënhalf jaar merkte ik dat ik klaar was om deze gevoelens in een nummer te leggen zonder dicht te slaan.

Ik ben Daniel en Lukas dankbaar dat ze eerst als luisterend oor hebben gefungeerd en daarna samen met mij het nummer vorm hebben gegeven. Daardoor werd het meer dan alleen mijn ervaring of verhaal. Zonder hen had ik dit niet op deze manier kunnen doen.

Welk moment in het nummer raakt voor jou de kern?

Voor mij is dat de laatste zin. Daar valt alles op zijn plek en wordt precies verwoord hoe ik me lange tijd heb gevoeld.

The fear of not speaking up, or simply not to see
Those jokes about being gone are now reality

De manier waarop het verhaal is opgebouwd en hoe Lukas het met zijn stem tot leven brengt, maakt dat het nummer meer is dan een opsomming van gebeurtenissen. Het is als geheel een gevoel geworden. We hopen dat mensen hierdoor kunnen begrijpen hoe zwaar het kan zijn om na een zelfdoding achter te blijven. Zowel voor mensen die dit zelf meemaken als voor mensen die iemand willen steunen die zo’n verlies heeft ervaren.

Wat doet Last Night nu met je als je het hoort?

Toen het nummer nog een demo was, vond ik het moeilijk om het aan te zetten. Tegelijkertijd vonden we als makers steun bij elkaar: als je ergens aan begint, wil je het ook afmaken. Met af en toe een brok in onze keel hebben we dat gedaan. Nu kan ik het nummer beluisteren en vooral terugdenken aan het mooie mens dat Bryant was. Eigenlijk lijkt het proces van het schrijven tot het uitbrengen van de song op mijn eigen verwerking van wat er is gebeurd. Daar ben ik nu trots op.

Wat hoop je dat anderen uit het nummer halen?

Lukas, Daniel en ik hopen dat luisteraars steun kunnen vinden in het nummer wanneer zij iets vergelijkbaars meemaken. We hopen dat het duidelijk maakt hoe het voelt om achter te blijven met vragen en met gevoelens van schuld of tekortschieten. Het leven brengt genoeg uitdagingen met zich mee. Juist dan kan het helpen om een klankbord te hebben: bekenden, vrienden of lotgenoten. Door erover te praten en gevoelens te delen, kunnen boosheid en pijn langzaam plaatsmaken voor acceptatie en perspectief.