Ik verloor mijn man door schulden en zelfdoding
Miranda is nabestaande van haar man die twee jaar geleden door zelfdoding overleed. Ze bleef achter met de vraag "Waarom?" en met een enorm schuldgevoel. Ze weet zeker dat als haar man nu van boven naar beneden zou kunnen kijken en ziet in wat voor ellende hij zijn vrouw had achter gelaten, dat hij hulp had gevraagd voor zijn problemen.
Relatie
Mijn man Michel en ik hadden in 2012 voor het eerst een relatie. Door omstandigheden, waar ik toen nog niet van op de hoogte was, is onze relatie uitgegaan. Vijf jaar later kwamen we elkaar online opnieuw tegen. Ik had net een ingewikkelde relatie achter de rug en Michel was single. We hebben toen onze relatie weer opgepakt, alsof we nooit uit elkaar waren geweest.
Altijd positief
Michel was wel meteen bezig met een inhaalslag, alsof hij bang was om me weer kwijt te raken. Al snel zette hij zijn appartement te koop en kochten we samen een huis. De wereld lag aan onze voeten. In december, op oudejaarsavond bij zijn ouders en hele familie thuis, ging hij op zijn knieën en vroeg hij mij ten huwelijk. In 2018 kregen wij de sleutel van ons droompaleisje. Michel was altijd vrolijk nooit sacherijnig en altijd positief.
Hij was een veteraan, leefde wel veel in zijn legerverleden. Ik zei regelmatig tegen hem: 'Leef in de toekomst en laat die periode achter je.' Soms had hij periodes dat hij met zijn legermuseum onder zijn kussen sliep, maar hij wilde zich niet aanmelden bij het veteranen loket. Hij wilde zogezegd niet met iemand van 20 praten en omdat hij zwijgplicht had konden ze volgens hem toch niks voor hem betekenen. Maar verder waren er nooit verontrustende signalen, zoals ik al zei, hij was altijd positief.
Eigen bedrijf
In 2019 begonnen we een eigen bedrijf waar hij heel trots op was. Ik heb in een half jaar zijn administratie op gezet en daarna nam hij het zelf over. In het zelfde jaar trouwden we en gingen naar Jamaica als huwelijksreis.
Bergafwaarts
Vanaf de coronaperiode ging het bergafwaarts met hem. Ik was opgenomen in een instelling en Michel moest alle ballen hoog houden. Hij vereenzaamde, maar hij liet niks merken aan mij. Zodra we elkaar spraken, was hij altijd vrolijk en positief.
Een half jaar voor zijn overlijden heeft hij een filmpje opgenomen van zichzelf, waarop hij aangaf dat als wij dit filmpje zagen hij er niet meer zou zijn. Hij klonk warrig en we moesten vooral niet achter de oorzaak aangaan, want er zaten gevaarlijke mensen uit zijn leger verleden achter hem aan. Een paar dagen voor zijn overlijden, sprak ik mijn zoon, Hij was boos, hij werkte in het bedrijf van Michel en niemand van zijn collega's en hijzelf ook niet, had salaris gehad.
Ik hou ook van jou
Ik sprak mijn man daarop aan en wilde weten hoe dat kon. Eigenlijk kreeg ik de ene na de andere smoes te horen, waar ik toen nog geen weet van had. Ik geloofde hem. Op vrijdag 29 april, had ik hem aan de telefoon en zei hij: 'Miran, ik hou van je he.' Waarop ik zei: 'dat weet ik toch', dat moment vergeet ik nooit meer, want tot op de dag van vandaag heb ik spijt dat ik niet zei: 'Ik ook van jou'.
Zelfdoding
Op zaterdag 30 april had ik hem om 9.35 uur nog aan de telefoon. Vijf minuten later nam hij niet meer op. Hij klonk gejaagd, alsof hij ergens mee bezig was. Dat zat mij niet lekker, dus daarom belde ik hem vijf minuten later weer op. In de middag hebben mijn zoon en ik familie op de hoogte gesteld en ik heb ik de politie gebeld om een vermissing door te geven. Ze deden nog niks, maar ik voelde dat het niet goed zat.
Op 1 mei vond mijn zwager de auto van mijn man. Toen ging het heel snel. De politie kwam met speurhonden en het veteranen search team. Een paar uur later kwam mijn nachtmerrie uit. Hij was gevonden. Zelfdoding. Hij had afscheidsbrieven nagelaten, maar daarin gaf hij niet echt aan waarom hij het had gedaan.
Schuldeisers
Uiteindelijk kwam ik er iedere dag een beetje meer achter in welke spagaat Michel verkeerde. De financiële heksenjacht van schuldeisers die eerst op hem geopend was, was nu op mij geopend. Hij had mijn handtekeningen vervalst om mij nergens mee te belasten, zo bleek achteraf.
Hij wilde niet dood
Elke dag vielen er meer puzzelstukjes op zijn plek. Michel wilde niet dood. Hij hoopte door zijn overlijden dat ons huis hypotheek vrij zou zijn en ik goed verzorgd achter zou blijven. Maar niks was minder waar. De overlijdensrisicoverzekering ging regelrecht naar de schuldeisers. Het bedrijf had een schuld van ruim een half miljoen. Ik heb het testament beneficiair aanvaard. Ik heb civiele procedures moeten ondergaan en nu, ruim 2 jaar later, moet ik nog een bedrag betalen van bijna 19.000 euro. Hierna is de bedrijfsschade van ruim 500.000 euro kwijtgescholden.
Dit was geen keuze
Als mijn man had geweten dat ik zoveel financiële problemen zou ervaren, dan weet ik zeker dat hij zijn hart had gelucht bij mij om dit samen op te lossen. Dit was geen keuze. Hij was op en moe en wilde rust in zijn hoofd. Het is niet altijd aan iemand te zien of die depressief is. Zeker als iemand echt alles zelf op wil lossen.
