Als kind dacht ik dat papa chagrijnig was

Dominique verloor toen ze 13 jaar was haar vader thuis door zelfdoding. Dominique heeft nog twee oudere broers. Ze kreeg na de zelfdoding van haar vader last van een angststoornis en posttraumatische stressstoornis. Na veel hulp heeft ze hem inmiddels kunnen vergeven.

Vader en dochter

De band met mijn vader was alles waar je van kunt dromen als dochter. Wij waren echt twee handen op één buik. We hielden van dezelfde dingen, keken altijd samen films tot aan ‘s avonds laat. We lieten heel vaak samen de hond uit en dan mocht ik altijd wel wat lekkers halen in de supermarkt.

Papa was chagrijnig

Mijn gezin zag er ook gewoon leuk uit. Fijne vakanties, mooie momenten samen. Eigenlijk was alles wel prima, ondanks dat mijn vader soms om het kleinste ding enorm chagrijnig kon worden.

Mijn jeugd was verder ook prima. Soms was het wel lastig, omdat er dan ruzie was onderling, omdat papa chagrijnig was, maar ik wist eigenlijk nooit waar het over ging. De kinderen werden daar buiten gehouden.

Geen hulpverlening

Hulpverlening is er nooit geweest. Mijn vader vond dat hij geen hulp nodig had en dat alles goed ging. Daarom hadden we zijn zelfdoding ook totaal niet zien aankomen. In de aanlopende dagen was er eigenlijk niets anders. De ene keer was hij enorm vrolijk en dan enorm chagrijnig, maar ik was zo jong dat ik niet wist dat er meer aan de hand was.

De hulp na zijn zelfdoding was enorm goed. We hebben allemaal slachtoffer hulp gekregen in het begin. Hierna ook hulp van psychologen. Daar ben ik nu bezig met EMDR therapie.

De impact van zijn zelfdoding

Mijn vaders zelfdoding heeft een enorme impact op mij gehad. Ik ben heel erg de drugs kant op gegaan om alle realiteit te vergeten. Ook heb ik er angststoornissen aan over gehouden. Inmiddels ben ik 3 jaar gestopt met drugs en zit ik eindelijk bij een hele fijne psycholoog. Ik werk hier aan mijn angststoornis en stapje voor stapje ga ik de goede kant op.

Er is veel veranderd binnen het gezin. Het gezin is nog hechter geworden. We leven met de dag, want voordat je het weet kan het over zijn. We zeggen altijd ‘Ik hou van jou’ voordat we gaan slapen en we gaan nooit met ruzie naar bed.

Ik begin steeds meer in te zien dat hij enorm sterk was. Want ondanks dat hij zich altijd slecht voelde, heeft hij ons toch wel veel mooie herinneringen gegeven. Daar zal ik altijd dankbaar voor zijn.

Voor alle vaders en voor alle kinderen

Voor alle vaders: Het is allemaal lastig, maar je komt er doorheen. Ga alsjeblieft hulp zoeken, probeer het. Met zelfdoding heb je zelf misschien rust, maar laat je het verdriet, de schuldgevoelens, de boosheid en de problemen bij jouw naasten achter.

Voor alle kinderen die zoiets hebben meegemaakt: het is heftig, maar weet dat het nooit jouw schuld is geweest. Blijf van de drugs af, zoek een goede psycholoog en meld je aan bij een groep voor nabestaanden. Dit laatste heeft mij enorm geholpen. Je bent niet alleen.