Herkenbare gedachten na de zelfdoding van bekende mensen
Overal in het nieuws was het te lezen: vorige week werd bekend dat voormalig One Direction-lid Liam Payne, overleed na een val van een hotelbalkon in Argentinië. Uit verklaringen van autoriteiten bleek dat Payne zou zijn gesprongen. Mogelijk zelfdoding. Wat kan dit nieuws met je doen? Welke gedachten kan het bij je in gang zetten?
Zo'n vierhonderd fans kwamen zondagmiddag in Utrecht samen om stil te staan bij de dood van Liam Payne. Met bloemen, kaarsjes, foto's, brieven en heel veel tranen zochten de fans steun bij elkaar. ,,Liam was zo bijzonder.” - AD.nl
Nadat het nieuws bekend werd gemaakt, verzamelde een menigte fans zich bij het hotel om Payne te herdenken. Ook in Nederland werd een herdenkingsdienst georganiseerd bij station Utrecht Centraal. Wat doet het met je om zo geconfronteerd te worden met dit overlijden, terwijl het niet goed met je gaat? In deze blog deel ik vijf gedachten die je mogelijk herkent.
De zelfdoding triggert je
Huilende fans, een enorme hoeveelheid media-aandacht, bergen bloemen en kaarsjes… De hele wereld lijkt in rouw te zijn om de dood van de Liam Payne. Misschien dat je zelf al een tijdje fantaseert over de dood. De aandacht en foto’s van rouwende fans kunnen dan een enorme trigger zijn. Het haast romantische beeld van andermans verdriet is dan zo dubbel. Misschien dat de beelden je op een bepaalde manier aantrekken, terwijl je er tegelijkertijd ook tegen wil vechten. Het feit dat de methode van Payne’s dood bekend is gemaakt, helpt daarbij niet mee.
Het is dan ook begrijpelijk als je het door dit nieuws extra moeilijk hebt. Ik hoop dat je mild naar jezelf kunt zijn, en tegelijkertijd serieus met je gedachten omgaat. Merk je dat je gedachten hebt aan zelfdoding, praat erover met iemand of neem contact op met 113, chat erover op 113.nl. Je bent ook altijd welkom in onze online community waar je anoniem je verhaal kunt delen.
Je voelt je onzichtbaar
Is een zelfdoding pas erg als het om een beroemdheid gaat? Zeker niet. Toch kan het zo zijn dat je je de afgelopen dagen extra onzichtbaar hebt gevoeld. De zelfdoding van Liam Payne is nu groot onderwerp van gesprek, mogelijk ook bij jou op school, thuis of op de werkvloer. Iedereen vindt het vreselijk, maar niemand lijkt te zien hoe slecht het ondertussen met jou gaat. Je vraagt je af of jouw pijn er eigenlijk wel toe doet. Een vergelijking maken tussen jezelf en een ander, is snel gebeurd. Ik hoop dat je jezelf niet tekort zult doen. Jij verdient het net zo hard om gezien te worden.
Is er nog hoop?
Je voelt je niet goed en doet hard je best om dagelijks naar lichtpuntjes te zoeken. Je opende het nieuws en zag de zelfdoding van Liam Payne uitgelicht. Vreselijk, en daar houdt het niet mee op. Oorlogen, ziekte, politieke onrust… En dan ook nog nieuws over een zanger die uit het leven is gestapt. Je vraagt je af: is er dan niets moois over in deze wereld? Je twijfelt: waar doe ik het nog voor?
Als deze vragen in de afgelopen dagen extra zijn gaan opspelen, weet dan dat het geen falen is om soms geen lichtpuntjes te zien. Tegelijkertijd zou ik je willen toewensen om die puntjes van licht in de kleinste dingen te zoeken. Ondanks alle ellende in de wereld, schijnt de herfstzon vandaag misschien op je gezicht. Ontvang je hopelijk een knuffel van een huisdier. Of drink je jouw favoriete drankje met een fijne serie erbij. Juist wanneer het leed in de wereld zo groot is, gun ik het je om het mooie in kleine momenten te vinden.
Het doet oude pijn opleven
Misschien ben je op een punt gekomen in jouw proces, waarop je aan het helen bent van een suïcidale periode. Dagelijks doe je je best om moed te houden en weer hoop te vinden in het leven. Misschien gaat het heel voorzichtig iets beter met je en probeer je je leven in te richten met alternatieven voor het donker. Wanneer iedereen om je heen het heeft over deze beroemde zelfdoding, kan dat voelen als een klap in je gezicht. Alles waar je zo hard aan hebt gewerkt of tegen hebt gevochten, komt door dit nieuws weer naar de voorgrond.
Wellicht voel je je boos. Hoe durft een ander uit het leven te stappen terwijl jij juist zo hard werkt aan een leven? Is het niet oneerlijk om weer met dit thema in aanraking te moeten komen, terwijl jij er juist zo graag vanaf wilt zijn? Ook deze gevoelens mogen er zijn.
Geconfronteerd worden met andermans verhaal, kan jouw geschiedenis aanwakkeren, en dat is soms heel moeilijk. Als je merkt dat je bang bent om terug te vallen, hoop ik dat je jezelf eraan kunt herinneren hoe ver je al bent gekomen. Jij bent het levende bewijs dat verandering mogelijk is, ook als dat met lastige dagen gepaard gaat.
Waar is de hulp?
Misschien vrees je dat deze zelfdoding bewijst dat er geen hulp mogelijk is voor mensen die denken aan zelfdoding. Dat zelfs mensen met zoveel bekendheid geen goede hulp krijgen. Je vraagt je af of het nog wel beter kan worden, als het zelfs bij een beroemdheid niet is gelukt. Zo iemand heeft toch toegang tot alle mogelijke vormen van hulp? Het kan verleidelijk zijn om een beroemdheid te zien als iemand voor wie alle deuren openstaan. En deels is dit wellicht ook zo.
Toch schuilt achter de faam ook maar een mens. Een mens dat problemen had die zijn beroemdheid niet voor hem konden oplossen. Problemen die wellicht voortkwamen uit het beroemd zijn. Of je nu bekend bent of niet, uiteindelijk kan somberte iedereen raken en vastklemmen in een tunnelvisie. Ik hoop dat je zult blijven beseffen dat hulp, verandering, verbetering mogelijk is.
