Hoe overleef ik: Geen therapie in de vakantie?

Het is vakantie en dat betekent dat ik ineens 4,5 week geen therapie heb. Dat klinkt voor sommigen misschien als relaxed, maar mij maakt het bang. Kan ik wel zonder? Wat als het ineens heel slecht gaat? Ga ik mijn therapeut niet enorm missen? Ben ik zo onbelangrijk?

Het moment waarop mijn therapeut aankondigde dat ze in de zomervakantie 4,5 week weg zou zijn schrok ik enorm. Ik wist natuurlijk wel dat er een vakantie aan zat te komen, maar had mijn hoofd hiervoor een beetje in het zand gestoken. Misschien zou ze maar twee weekjes weggaan. Dat zou ik wel overleven. Toen ik eenmaal te horen kreeg dat ze 4,5 week vakantie had, brak het angstzweet me uit.

Ik weet dat ik tijdens die sessie eigenlijk nauwelijks op haar reageerde. Ik nam haar bericht ter kennisgeving aan. Emotieloos. In mij ontplofte er echter een bom aan emoties: hoe kon ze mij zo alleen laten? Hoe moest ik nou 4,5 week zonder haar overleven? Waarom doet ze me dit aan? Beteken ik dan niks voor haar? Op wie kan ik terugvallen als het allemaal misgaat?

Boosheid, angst, paniek, verdriet. Allerlei emoties wisselden elkaar af. Ik schaamde me tegelijkertijd ook voor al deze gevoelens. Hoezo kan ik niet zonder mijn therapeut? Ik ben toch geen klein kind meer?

Dat was toen....

Dit was hoe ik me een aantal jaren geleden voelde toen ik nog in therapie was. Inmiddels kan ik met meer mildheid naar mijzelf en naar hoe ik me toen voelde, kijken. Ik weet nu ook dat deze gevoelens helemaal niet vreemd zijn. Heel veel mensen die in therapie zijn, vinden vakanties lastig, vinden het spannend om hun therapeut zo lang niet te zien.

Er zijn in die periode verschillende dingen die me hebben geholpen om de vakantie periode door te komen. Deze deel ik graag met je.

Bespreek je angst

Zoals ik al schreef: het is heel normaal om deze gevoelens van angst te hebben rondom de vakantie van je therapeut. Schaam je er niet voor. Houd je niet groot. Bespreek deze gevoelens. Onderzoek samen met je therapeut waar ze vandaan komen en welke gevoelens reëel en minder reëel zijn. Zoek uit hoe je er op een constructieve manier mee om kunt gaan. Wat helpt en wat helpt niet? Erover praten verlicht vaak al.

Wat is er wel mogelijk

Soms is het mogelijk om afspraken te maken over bijvoorbeeld mail contact. Misschien vind je therapeut het wel goed als je haar/hem bijvoorbeeld eens per week of twee weken een mail stuurt. Of dat je mailt als je het echt moeilijk hebt. Maak hierover dan duidelijke afspraken. Vraag ook wanneer en of je reactie kunt verwachten om teleurstellingen te voorkomen. Mocht mailcontact niet mogelijk zijn, bespreek dan waar je eventueel terecht kunt als je toch contact nodig hebt? Is er een vervanger? Of kan er een afspraak worden gemaakt met je huisarts? Denk in mogelijkheden in plaats van in beperkingen. Zorg hierin echt voor jezelf.

Zorg voor een planning

Wat ook goed kan helpen in weken van vakantie, is een planning. Dat zorgt voor houvast. In die planning kan je dan bijvoorbeeld ook verwerken wanneer je even mail contact kunt hebben of hoe lang het nog duurt voordat je therapeut weer terug is. Ook kan je een soort crisisplan in je planning verwerken: dingen die je kunt doen als je het zwaar hebt. Zorg in die planning ook echt voor contactmomenten met andere mensen dan je therapeut.

Je kunt dit wel

Maak de rol van jouw therapeut niet te groot. Bedenk jezelf eens dat je, als je 1 keer per week therapie hebt, (7 x 24 uur = 168 uur) 167 uur per week het zelf allemaal rooit. Je redt het wel. Je kunt dit wel. Heb wat meer vertrouwen in jezelf.