Ik ga op vakantie en ik neem mee: een depressie

Ik ga op vakantie en ik neem mee... een depressie. De temperaturen lopen op en de zomervakantie is in aantocht. Overal om me heen praten mensen over vakantielanden. Ook ik ga op vakantie. Naar Griekenland. Een mooi, luxe hotel, een groot zwembad, volop zon, lekker eten inclusief. Als ik daar eenmaal ben, komt het vast goed...

Eenmaal op vakantie, weg uit mijn narigheid hier, kan ik vast ontspannen. Genieten. Dat hoopte ik. Jaar op jaar op jaar. Maar eenmaal daar aangekomen. Eenmaal op dat ligbedje in de zon naast het zwembad voelde ik me leeg. Verdrietig. Eenzaam. Ik had geen zin om te zwemmen. Ik had geen zin om te praten. Ik had geen zin om te zijn.

Tegelijkertijd wilde ik zo graag kunnen genieten, wat maakte dat ik boos werd op mezelf. Waarom deed ik niet wat meer mijn best? Waarom kon ik niet gewoon normaal doen? Was ik dan zo verwend dat zelfs deze luxe niet goed genoeg was om gelukkig te zijn? Hoe harder ik mijn best deed, hoe harder ik huilde vanbinnen.

Waar je ook heengaat, je komt altijd bij jezelf terug

Waar je ook heengaat, je komt altijd bij jezelf terug. Je kunt de hele wereld afreizen, maar uiteindelijk kom je op een moment bij jezelf terug. Dat is hard en kan enorm teleurstellend zijn als je hebt uitgekeken naar een vakantie.. Het laatste wat je dan eigenlijk moet doen, is het jezelf kwalijk nemen. Je kunt er niets aan doen. Net zoals dat je niets kunt doen aan een minder fijne vakantie met een gebroken been, kan je ook niets doen aan een minder fijne vakantie met een depressie of andere mentale problemen.

Wat je wel kunt doen? Je er een beetje op voorbereiden. De lat van genieten niet te hoog leggen. Vooraf bedenken met wie je erover kunt praten als je je wat minder voelt. Vooraf bedenken wat je kunt doen als je je wat minder voelt. Misschien helpt het om je even terug te trekken met een (luister) boek of wat muziek. Misschien helpt het om even alleen een lange wandeling te maken. Of misschien helpt het om juist niet alleen te zijn, al heb je die drang op zo'n moment wel. Geef het aan. Jouw gevoelens uit de eenzaamheid halen kan veel voor je doen.

Het is oké om je even niet oké te voelen, ook op vakantie. Probeer je gevoelens te accepteren, jezelf te accepteren.

Ben je in therapie, bereid je vakantie dan voor met je therapeut. Misschien kan je wel een telefonisch contactmoment tijdens je vakantie afspreken of een vast mailmoment. Dat is niet raar. Geef aan wat jij nodig hebt. Het is jouw vakantie, jouw leven. Van waarde.

Misschien kan het ook helpen om 'weer genieten tijdens een vakantie' als een van je doelen te maken, als je even niet meer weet waarvoor je nou eigenlijk aan het vechten bent. Vakanties kunnen echt heerlijk zijn en dat kunnen ze ook voor jou weer worden. Dat heeft tijd nodig. Gun jezelf die tijd en gun jezelf nu ook die imperfecte vakantie. En als je vakantie echt niet ziet zitten, maak er dan ook geen must van. Het is niet fout om een jaar niet op vakantie te gaan. Doe wat voor jou goed is.

Ikzelf heb meerdere vakanties gedeprimeerd op een strandbedje gezeten. Urenlang naar luisterboeken geluisterd en me afgevraagd of ik ooit weer zou kunnen genieten op vakantie. Ik weet inmiddels dat dat kan. Voor mij hebben therapie en medicatie geholpen. Medicatie die ik inmiddels ook alweer heb afgebouwd. Ik kijk nu uit naar de vakantie, naar het zwembad en het helemaal niets moeten en gewoon kunnen en mogen genieten.