Ik wil geen jonge hulpverlener

Sinds een tijdje heb ik een nieuwe hulpverlener. Hij is jonger dan ik. Hoe moet ik hem nou serieus nemen? Hij ziet eruit alsof hij pas net is afgestudeerd, wat kan hij me leren over het leven? Ik merk dat ik eigenlijk helemaal niet voor hem opensta. Hoe kan onze relatie ooit succesvol worden? Hij kan me toch niet helpen...

Oordelen op basis van leeftijd

Het is een veelvoorkomend iets: in behandeling komen bij een hulpverlener die jonger is dan de cliënt. Voor sommige cliënten is dit een grote brug om overheen te stappen. Want een jonge leeftijd wordt automatisch gelinkt aan een gebrek aan (levens)ervaring. Inderdaad is het zo dat jongere mensen minder jaren aan ervaring hebben opgebouwd. 

Maar betekent dit ook echt dat zij niet genoeg levenservaring hebben en je niet kunnen helpen? Of ontneem je jezelf hiermee de kans op hulp uit een voor jou onverwachte hoek? In deze blog deel ik een aantal mogelijke voordelen aan het hebben van een jonge therapeut met jou.

Levenservaring staat niet gelijk aan levensjaren

Mijn jongere hulpverlener deed een boekje open over zijn ervaringsdeskundigheid. Als jong opgroeiend kind had hij ontzettend veel nare dingen meegemaakt. Vanuit die ervaring had hij de motivatie gevonden om hulpverlener te worden en daar ook een opleiding voor afgerond. Luisterend naar zijn ervaringsverhaal, besefte ik mij dat dit sterk overeen kwam met datgene waarvoor ik bij hem in behandeling was gekomen. We hadden een vergelijkbaar verleden. 

Dit heeft mijn blik op hem totaal veranderd. Ik werd eraan herinnerd dat een mens vaak juist in de kindertijd trauma’s oploopt, en ikzelf ook op zoek was naar hulp bij herinneringen uit mijn eigen kindertijd. Levenservaring bleek dus eigenlijk niet gelijk te staan aan levensjaren. Ik ken mensen die op hun 60e minder hebben meegemaakt dan mijn hulpverlener van 28. Dat bracht perspectief. Ik ging meer voor zijn hulp openstaan.

Recent geschoold betekent de nieuwste kennis

Een ander punt waar ik mij zorgen over maakte, was dat deze jonge hulpverlener nog niet heel lang in het werkveld bezig was. Hij had pas een aantal jaar geleden zijn diploma behaald en dus nog niet heel veel werkervaring opgebouwd. Had hij wel de skills om mij te behandelen? Ik uitte mijn zorg bij hem, en hij verraste mij met zijn antwoord. 

Hij wist me te vertellen dat er de afgelopen jaren veel nieuwe inzichten in “hulpverlenersland” zijn doorgekomen, en dat hij blij was om de meest up-to-date kennis bij de hand te hebben. Natuurlijk betekent dit niet dat een doorgewinterd therapeut het niet meer bij het rechte eind heeft, maar het idee dat ik nu in behandeling was bij iemand die de laatste therapeutische bevindingen geleerd had, sprak me eigenlijk heel erg aan.

Elk nadeel heeft z’n voordeel

Uiteindelijk is het niet mijn doel om mensen ervan te overtuigen dat een jonge hulpverlener beter is dan een oude, of vice versa. Zoals Johan Cruijff het ooit zo mooi zei: elk nadeel heeft z’n voordeel. Maar ik zou het eenieder wel zeker gunnen om zich open te stellen voor een jongere therapeut. 

Mij heeft het in ieder geval verrassend veel gebracht en ik ben blij dat ik me niet bij voorbaat heb afgesloten voor hem puur op basis van zijn leeftijd en de associaties die ik daarbij had. Mogelijk dat iemand hetzelfde voor jou zou kunnen betekenen.

We zijn allemaal maar mensen

Wat ik je ten slotte nog mee zou willen geven, is dat we allemaal gewoon maar mensen zijn die hun best doen. Ik heb goede, oudere hulpverleners en goede, jonge hulpverleners gekend. Leeftijd zegt niet alles. Kennis en kunde gaat veel verder dan dat.