Toen mijn relatie uitging zag ik geen toekomst meer
Esmée Noëlle (31) legt samen met haar zoontje Otis vanuit Amsterdam haar leven online vast. Daarnaast werkt(e) ze voor online media en verschillende tijdschriften, waaronder Women’s Health en Cosmopolitan. Haar leven liep anders dan ze had verwacht én had gewild. In 2020 werd ze single moeder. Haar partner had een ander. Een zware periode volgde.
Zo zwaar, dat ze niet wist hoe ze verder moest. Ze vocht zichzelf hieruit en pakte het rock-bottom moment in haar leven aan als start om te groeien als mens. Haar weg naar een geheeld hart beschreef ze in haar boek 'Met heel mijn hart: Jezelf weer opbouwen na een verbroken relatie'.
Het moment dat je relatie werd verbroken
Het voelde voor mij alsof de grond onder mijn voeten vandaan werd getrokken. Ik voelde al het bloed uit mijn hoofd verdwijnen en werd misselijk. Mijn hele toekomst werd voor mijn gevoel van mij afgenomen en ik wist op dat moment niet hoe ik verder moest.
Relatietherapie
We hebben een aantal maanden in relatietherapie gezeten, omdat dat een voorwaarde voor mij was om met elkaar door te gaan. Vlak voor we in therapie gingen, biechtte hij namelijk op gevoelens te hebben voor een ander. Therapie raad ik zeker aan, alleen dan wel op tijd. Voor mijn gevoel waren wij echt al te laat. Toch zou ik het zo weer doen, omdat ik door de therapie wel het gevoel heb dat we er alles aan gedaan hebben.
Gedachten aan de dood
Ik had zoveel verdriet en pijn dat ik het leven niet meer zag zitten. Ik rouwde niet alleen om een persoon, maar ook om mijn toekomst. Door familieopstellingen ben ik erachter gekomen dat ik een alleengeboren tweeling ben. Doordat ik een paar weken na mijn ontstaan mijn tweelingzusje verloren heb, zal ik altijd meer een hang naar de dood hebben dan iemand die dat verlies niet heeft. Dat is een bekend iets dat alleengeboren tweelingen hebben. Het gaf mij wel troost dit te weten, want ik had een groot oordeel over mezelf door die gedachte. Terwijl de dood natuurlijk net zo bij het leven hoort als een geboorte.
Moed houden
Ondanks dat ik de gedachte wel eens had dat ik het liefst niet meer wilde, heb ik het nooit écht serieus overwogen. Wel heb ik bij mijn haptotherapeut toen aangegeven dat ik die gedachtes heb en gevraagd om antidepressiva. Ik liep toen al een tijdje bij haar en zij kon mij gerust stellen dat ik nog genoeg goede momenten heb om daar niet aan te hoeven beginnen. Zij leerde mij de touwtjes van mijn leven terug in handen te nemen.
Wantrouwen of vertrouwen
Ik heb vooral een groter vertrouwen in mezelf gekregen. Door die periode heb ik mezelf zoveel beter leren kennen en voel ik ook meer zelfliefde. Daardoor heb ik niet de angst dat ik weer gekwetst zal worden. Die kans zal er altijd zijn als je je open wilt stellen voor een relatie. Dat kan zelfs in vriendschappen gebeuren. Maar ik weet nu dat ik het aan kan en dat mijn leven ook zonder een ander de moeite waard is.
Wat hielp nou echt
Voor mij werkte het om heel veel aan zelfontwikkeling te doen. Verantwoordelijkheid te nemen voor mijn eigen aandeel en daarmee uit de slachtofferrol te stappen. Ik kan wel eeuwig boos blijven op mijn ex, maar daar schiet ik niets mee op en mijn zoontje al helemaal niet. We gaan nu goed met elkaar om en vormen een harmonieus co-ouderschap. Daar ben ik blij om, trots op en ik zie dat als het grootste cadeau dat ik mijn kind kan geven.
Jouw levensmotto
No rain, no flowers. Als het nooit zou regenen in je leven, waardeer je het ook niet als het mooi weer is buiten. Mindere periodes horen echt bij het leven, des te fijner is het als die ook weer voorbij gaan.
Tips bij een relatiecrisis
Ik denk dat of je nu in een crisis zit of niet het altijd belangrijk is dat je jezelf ook eens prioriteit gaat maken. Als je zelf altijd maar op de laatste plaats komt, raak je uit verbinding met jezelf. En als je niet verbonden bent met jezelf, hoe kun je je dan verbinden met je partner of je kind? Dus ik gun eigenlijk iedereen een flinke dosis zelfliefde en compassie! Esmée haar boek is hier te koop.
Foto: Emma van der Schelde
