Toxic positivity: What doesn’t kill you makes you stronger

Het bekende gezegde "What doesn’t kill you makes you stronger" wordt vaak gebruikt om iemand aan te moedigen om door te gaan in moeilijke tijden. Het idee is simpel: als je iets overleeft, zal je er sterker uitkomen. Dit klinkt op het eerste gezicht misschien als een positieve en motiverende boodschap, maar het is belangrijk om te erkennen dat dit gezegde een verborgen kant heeft die schadelijk kan zijn.

Voor mij is het een voorbeeld van toxic positivity, een term die verwijst naar de onrealistische verwachting dat we altijd positief moeten zijn, zelfs in de meest pijnlijke of moeilijke situaties.

De illusie van constante kracht

De boodschap “What doesn’t kill you makes you stronger” suggereert dat elk trauma, elke uitdaging of elk verlies een kans is om sterker te worden. Het idee dat alle moeilijke ervaringen uiteindelijk alleen maar bijdragen aan onze groei en kracht, kan de indruk wekken dat er geen ruimte is voor zwakte of kwetsbaarheid. Maar wat gebeurt er met de mensen die iets hebben doorgemaakt dat hen niet sterker heeft gemaakt, maar juist kwetsbaarder? 

Of die het niet kunnen "overwinnen", ondanks hun beste inspanningen? Het idee dat alle pijn en trauma ons sterker maakt, kan mensen die worstelen met de gevolgen van trauma of verlies een gevoel van falen geven, alsof ze niet genoeg veerkrachtig zijn. Ze kunnen zich schuldig voelen of denken dat ze niet sterk genoeg zijn, terwijl ze in werkelijkheid gewoon met de complexiteit van hun emoties worstelen.

Het negeren van de impact van trauma

Trauma, verlies en moeilijke ervaringen kunnen diepe sporen achterlaten, en het proces van genezen is vaak allesbehalve eenvoudig. Mensen kunnen jarenlang worstelen met de gevolgen van een traumatische gebeurtenis, en niet iedereen komt eruit met meer kracht of zelfvertrouwen. Het is belangrijk om te begrijpen dat trauma en moeilijkheden niet altijd leiden tot een sterker "ik". Soms kunnen ze ons gewoon breken of ons de tijd en ruimte geven om opnieuw op te bouwen. Het idee dat we altijd sterker moeten zijn na elke tegenslag kan leiden tot het negeren van de diepgaande effecten van trauma en de nodige tijd en zorg die nodig is om te genezen.

Emotionele validatie en ruimte voor kwetsbaarheid

In plaats van het voortdurende streven naar sterkte na elke tegenslag, is het belangrijk om ruimte te geven voor kwetsbaarheid, emoties en herstel. In plaats van te zeggen “What doesn’t kill you makes you stronger”, zouden we moeten zeggen: “Het is oké om niet sterker te zijn na iets ingrijpends. Het is oké om hulp te zoeken en tijd te nemen voor herstel.” Emotionele validatie, het erkennen van iemands pijn en de ruimte geven om die pijn te voelen, is essentieel voor het echte genezingsproces. Alleen door onze emoties volledig te omarmen en ermee om te gaan, kunnen we op een gezonde manier verdergaan.

Het belang van een balans

Het is niet verkeerd om kracht te vinden in moeilijke tijden, maar we moeten ervoor zorgen dat we die kracht niet alleen vanuit een cultuur van toxic positivity verwachten. We moeten erkennen dat het oké is om zwak, kwetsbaar of verdrietig te zijn. Het genezingsproces is niet altijd lineair en er is geen specifieke tijdlijn voor wanneer iemand “sterker” zou moeten voelen. De boodschap zou moeten zijn: "Het is oké om jezelf de tijd te geven om te herstellen. Het is oké om hulp te vragen en de ruimte te nemen die je nodig hebt om weer op te staan."

In plaats van alleen maar te focussen op het idee van sterker worden door pijn, moeten we leren om onszelf de ruimte te geven om echt te voelen, te herstellen en uiteindelijk op een gezondere manier verder te gaan. Het leven is niet alleen maar een reeks uitdagingen om te overwinnen; het is een proces van leren, groeien en soms simpelweg overleven. En dat is ook krachtig.