Mijn leven is een gevecht
Ryan zoekt in zijn vrije tijd graag de rust op door naar muziek te luisteren. Zijn leven is tot dusver een behoorlijk gevecht geweest. Daarom wandelt hij nu dagelijks om geld op te halen voor 113 Zelfmoordpreventie.
Ingewikkeld leven
In mijn verleden heb ik veel mee moeten maken. Als kind werd ik vaak al omgeschreven als ‘pittig’ en vanaf jonge leeftijd was er hulpverlening betrokken. Nu ik er aan terug denk, kan ik mij herinneren dat ik me ook altijd anders voelde dan anderen.
Toen ik ouder werd, bleef het leven ingewikkeld voor me. Ik kon hier met niemand over praten. Of misschien kon het wel… ik durfde het vooral ook niet. Ik liep met donkere gedachten, zoals 'ik ben het niet waard' en 'ik ben tot anderen tot last.' Om hiermee om te gaan, deed ik mezelf pijn. Dit voelde voor mij als het enige wat hielp.
Mijn ouders hadden soms wel door dat het niet goed ging, en op andere momenten droeg ik dan juist weer een masker om het te verbergen. Ze konden niet zoveel voor mij doen op deze momenten, maar het was soms wel lastig om ze zo verdrietig en machteloos te zien.
Hulpverlening
Het is mij toen wel gelukt om op een of andere manier op een wachtlijst te komen voor hulp, al was deze wel erg lang. Op dit punt wilde ik niet meer leven. De wanhoop en hopeloosheid waren té erg. Ik was toen rond de 19e jaar. Ik heb toen een vriend in vertrouwen genomen, en hij wees mij op 113 Zelfmoordpreventie. Ik voelde me hier gezien en gehoord. Na het contact met 113 heb ik uiteindelijk ook de begeleiding op mijn woonplek verteld over hoe het echt ging.
Ik kon het erg goed vinden met een van de begeleiders. Toen deze wegging, wist ik even echt niet meer wat ik moest doen. Ik werd radeloos. Het is mij toen gelukt om toch weer hulp in te schakelen via de huisarts en kreeg een verwijzing. Opnieuw was de wachtlijst enorm, om die periode veilig door te komen heb ik weer regelmatig met 113 gepraat. Ik kon in moeilijke momenten bellen met de hulplijn, en daarnaast volgde ik therapie bij 113. Aan beide heb ik veel gehad.
Praten en EMDR
Met hulp van 113 en EMDR therapie die ik hierna kreeg, kwam alle spanning wat losser. Ik kreeg de boodschap dat ik er mocht zijn en dat er mensen naar mij wilden luisteren. Therapie is iets wat ik nog steeds nodig heb en krijg, maar als ik er nu op terug kijk, dan ben ik blij dat ik er nog ben.
Mijn advies voor iemand die ook vast loopt, zou zijn om te blijven praten. Zoek contact met 113 als je met niemand anders durft te praten. Ze zullen niet oordelen en ze zijn altijd bereikbaar. Ik heb het altijd ervaren als een fijn luisterend oor en ze denken graag mee.
