Er werd weinig over de zelfdoding gesproken

16 september 2021
Er werd weinig over de zelfdoding gesproken

Jeroen (24) is Masterstudent aan de VU. In zijn vrije tijd is hij veel bezig met sporten (Volleybal, tennis) en muziek. Daar haalt hij veel ontspanning en plezier uit. Hij houdt van een grapje en mensen om zich heen. In zijn werk zoekt hij graag de uitdaging op. In mei 2020 begon hij aan een onderzoeksstage bij 113. Toevallig was hij 2 weken ervoor ook al aangenomen als vrijwilliger in de hulplijn. Van de ene op de andere dag bestond zijn leven grotendeels uit werkzaamheden binnen 113, zowel als hulpverlener als in het onderzoek. Nu, ruim een jaar later, werkt hij als junior interviewer voor het Psychologische Autopsie onderzoek van 113.

Schaamte

Ik heb helaas van dichtbij ervaren welk verdriet en pijn gepaard gaat met zelfdoding. Ik was destijds nog best jong. Er werd weinig over de situatie gesproken, omdat de persoon die ik verloren ben niet wilde dat de omgeving op de hoogte was. Ik had daar veel moeite mee, maar begrijp nu beter dat deze ontzettende berg voor hem onoverkomelijk was en hij zich er te veel voor schaamde.

Nu ik hier langer werk begin ik steeds beter te begrijpen wat ik toen nog niet deed. Ik probeer me daarom in te spannen om het onderwerp bespreekbaar te maken en anderen in een vergelijkbare situatie te kunnen helpen.

jeroen


Mijn ervaring is ook een kracht

Iemand op deze manier verliezen is onbeschrijfelijk en laat je met vragen achter. Dit raakt mij soms nog tijdens mijn werkzaamheden. Persoonlijk denk ik dat dit ook een kracht kan zijn. Een dergelijke ervaring doet je ook beter invoelen waar mensen doorheen gaan die ik voor mijn werk spreek. Contact maken met de ander staat voor mij ook altijd voorop en hoe gek het ook klinkt: dit helpt daar wel bij.

Gedachten cirkeltjes doorbreken

Ik zie mijn omgeving graag en veel. Ik ben een sociaal dier en houd ervan om mensen om mij heen te hebben.  Ik sta altijd open voor een goed gesprek en ben zelf ook open over de dingen die me dwars zitten. Juist dit met anderen bespreken helpt voor mij, ook al is dat lang niet altijd gemakkelijk. Je eigen gedachtecirkeltjes doorbreken en de frisse kijk van anderen toelaten kan soms heel krachtig werken.

Sinds de COVID-19 pandemie begin ik ook steeds meer in te zien hoe belangrijk het is om elkaar te ‘zien’. Nu is dat het afgelopen jaar veel via de telefoon gegaan. Dat vind ik ook een prachtig middel. Gewoon eens iemand opbellen (niet appen) om bij te praten is zo gemakkelijk en kan zo fijn zijn. Dat ga ik er zeker in houden.

Een sterker mens

Ik ben mijn familie, vriendin en vrienden heel erg dankbaar voor wat ze altijd voor me doen (en gedaan hebben). Mijn thuis en omgeving voelt als een warm bad waar ik altijd op terug kan vallen en energie uit kan putten. Op de momenten dat ik me niet zo sterk voel weet ik dat ze klaar staan om mij te helpen relativeren, motiveren en groeien. Dat maakt me echt een sterker mens.

Ook is voor mij vreselijk belangrijk om mijn energie te steken in de dingen die ik graag doe. Stoom afblazen door middel van mijn hobby’s (sporten, muziek & koken) creëert ook altijd ruimte in mijn hoofd voor de dingen die van mij vragen om een sterk mens te zijn. Als ik niet aan mijn hobby’s toekom en bijvoorbeeld te veel stil zit, voel ik dat direct in hoe ik een week heb beleefd. Dat is voor mij echt een aandachtspunt.

Er werd weinig over de zelfdoding gesproken | WSPD2021


Lastige emoties

Ik kan het soms moeilijk vinden om over lastige emoties te praten, maar weet ook dat dit soms de enige manier is om dit een plek te geven. De drempel over gaan kan daarom soms wel eens lang duren. Ik ben vaak toch opgelucht dat ik die stap heb gezet. Ik denk dat ik vroeger meer inslikte en dit liever niet deed. Daarbij moet ik wel zeggen dat dit een proces is waar ik nog altijd mijn stapjes in probeer te zetten. Daarin zal iedereen ook zijn eigen pad bewandelen, denk ik.

De betrokken professional

Ik denk dat werken met een thema dat zo beladen is als deze, niet voor iedereen is weggelegd. Maar met elkaar neem je de beladenheid enigszins weg. Je collega’s vind ik daarin erg belangrijk. Dat merk ik als interviewer voor 113 ook. Daarnaast denk ik dat je toch als professional te werk gaat en dus soms meer aan het beschouwen bent, zonder daarbij de ander aan tafel te vergeten. Dat is soms best complex.

Juist de betrokkenheid in het gesprek maakt dat je de meest kwetsbare antwoorden krijgt van de geïnterviewde. Een goede balans tussen betrokken zijn en je taken als professional blijven uitvoeren vind ik een prachtige uitdaging. Ik voel ook dat ik in ieder gesprek nieuwe leerdoelen op doe en dit de volgende keer graag nog verbeter.


Doe mee aan de IK ZIE JE campagne: Op 113.nl/ikzieje vind je meer informatie over de campagne en wordt uitgelegd hoe je mee kunt doen OF ga HIER direct naar het IKZIEJE filter op Instagram.

Denk jij aan zelfdoding? Neem dan gratis en anoniem 24/7 contact op met 113 via 0800-0113 of chat op 113.nl. We steunen je graag.