Denk je aan zelfdoding?

We zijn er voor je.
Je kunt met ons geheel anoniem bellen of chatten.

Bel gratis 113 Chat met ons Teletolk
Bel of chat met ons
Zoeken

Vanaf nu vind je al onze ervaringsverhalen op Houd Moed

Vanaf vandaag vind je alle nieuwe ervaringsverhalen van 113 op Houd Moed. Houd Moed is sinds een aantal maanden het online platform voor iedereen die te maken heeft (gehad) met zelfdoding. Op Houd Moed worden regelmatig artikelen, blogs, video's en ervaringsverhalen van hoop en moed gepubliceerd. Verhalen van mensen die zelf suïcidaal zijn geweest,  van naasten en nabestaanden.

Direct iets zien? Bekijk dan onderstaande video's van Houd Moed.

Ik hoop dat het beter wordt, want in essentie omarm ik het leven

Tjeerd Langstraat debuteerde in 2013 met de thriller Villa Gladiola. Afgelopen mei kwam zijn nieuwste boek R.I.P. uit. Een persoonlijk verhaal over depressies en de daarmee samenhangende ellende die de coronamaatregelen bij hem veroorzaakten. "Dit boek wilde ik eigenlijk niet schrijven. Noch wilde ik met mijn kop op de cover, noch wilde ik een verkapte autobiografie tikken. Toch deed ik het." We waren benieuwd naar Tjeerd en zijn boek en stelden hem een aantal vragen.

Er werd weinig over de zelfdoding gesproken

Jeroen (24) is Masterstudent aan de VU. In zijn vrije tijd is hij veel bezig met sporten (Volleybal, tennis) en muziek. Daar haalt hij veel ontspanning en plezier uit. Hij houdt van een grapje en mensen om zich heen. In zijn werk zoekt hij graag de uitdaging op. In mei 2020 begon hij aan een onderzoeksstage bij 113. Toevallig was hij 2 weken ervoor ook al aangenomen als vrijwilliger in de hulplijn. Van de ene op de andere dag bestond zijn leven grotendeels uit werkzaamheden binnen 113, zowel als hulpverlener als in het onderzoek.

Ik ben blij dat ik er ben

Stefanie (45) werkt als communicatieadviseur bij 113. Ze is heel creatief en nieuwsgierig. Ze wil graag begrijpen waarom dingen zijn zoals ze zijn. Hierdoor is ze soms wel een twijfelaar. Gewoon omdat ze weet dat aan één onderwerp heel veel kanten zitten. Stefanie heeft twee zoontjes en probeert overal de balans in te vinden. Door haar leeftijd denkt ze extra bewust na over hoe haar tijd te gebruiken. Door het vele thuiswerken is er bovendien weer tijd ontstaan voor oude hobby’s zoals tekenen en klarinet spelen.

Gezien worden is een overlevingsvoorwaarde

Yvonne (60) is getrouwd met Hans en heeft twee (uitwonende) kinderen. Ze werkt sinds 2014 als trainer bij 113. Dit doet ze in het Engels en het Nederlands. In de 7 jaar dat ze dit doet is deze training hier en daar aangepast, maar de opbouw van de training staat als een huis en is zo goed ontwikkeld dat hij bij veel verschillende doelgroepen aanslaat. Of het nu verpleegkundigen zijn, vrijwilligers van maatschappelijke ondersteuning, programmamakers of politieagenten, de training is voor alle doelgroepen waardevol en leerzaam.

Mijn kwetsbaarheid is geen zwakte

Marjolein (25) is net afgestudeerd als kinder- & jeugdpsycholoog. Ze woont in Utrecht in een studiootje samen met haar hondje Emma. Halverwege augustus rondde ze haar klinische stage bij 113 af. Hiervoor gaf ze twee dagen in de week therapie en coaching werkte ze één dag in de week voor de hulplijn. Begin september is ze als junior hulpverlener gestart bij 113 en werkt ze alleen nog maar in de hulplijn. Marjolein heeft zelf ook ervaring met suïcidaliteit en kan zich hierdoor vaak even nét wat makkelijker verplaatsen in de mensen die 113 bellen.

Ik moest kiezen tussen dood of leven

Marielle heeft een dochter van 14 en is getrouwd met een vrouw. Ze werkt al 18 jaar als hypotheekadviseur bij een bank. Daarnaast is ze energetisch therapeut en helpt ze mensen met depressieve klachten. Zelf heeft ze ook ervaring met depressies, maar inmiddels is ze hier gelukkig al 12 jaar vrij van. Ze houdt van buiten zijn in de natuur en heeft een jachthond waar ze mee fietst, wandelt en ook mee traint.

In de knoop: na 10 opnames heeft Celine haar leven weer terug

Céline (27) is opgegroeid in Hoofddorp. Zelf beschrijft ze haar gezin als lief: ouders, zusje en een kat met de naam Tygo. Na haar VMBO-T diploma ik ze gaan studeren in Hoofddorp als MBO- 4 verpleegkundige. Daarnaast werkte ze in de wijkzorg. Rond die periode liep ze voor haar somberheid bij een psycholoog. Hij vertelde haar dat deze somberheid met haar leeftijd te maken had: veel jongeren rond deze leeftijd zijn zoekende naar wie ze nou eigenlijk zijn. Na het behalen van haar diploma kreeg ze een vast contract in de wijkzorg.

Abonneer op ervaringsverhalen