Alieke is 21 jaar en woont sinds kort op zichzelf in Dordrecht. Ze werkt 3 dagen in de week als sportcoach. Dit doet ze in een fysiotherapiepraktijk, waarbij ze de fitnesszaal coördineert. Hier begeleidt ze mensen met (sport)blessures, maar geeft ze ook instructies aan leden van de sportschool. Vorige maand kwam Alieke haar boek De Berg van het Leven uit. Het boek gaat over een reis door hoge bergen en diepe dalen. Het gaat over haar depressies, angsten en onzekerheid.

Elias Balt is promovendus en was onder andere betrokken bij het landelijk onderzoek naar jongeren en suïcide van 113. Zijn werk betekent veel voor hem. Naast de passie voor zijn werk, houdt hij van uiteenlopende dingen, van sporten, tot gitaar spelen en schilderen. De weekenden tijdens COVID-19 zijn wel rustiger geworden. Daarmee kwam het besef dat een weekend niet altijd vol hoeft te zitten en dat tijd voor jezelf belangrijk is. Dit neemt hij mee in de toekomst.

Afgelopen maand deed Guido Mol vierentwintig uur achtereen work-outs bij CrossFit Harderwijk. Behalve crossfit coach is hij psychosociaal therapeut en vitaliteitscoach bij IKOS. Guido wilde met zijn actie aandacht vragen voor het voorkomen van suïcides. Daar slaagde hij zeer zeker in: meer dan 130 mensen bewogen met hem mee. De opbrengst van zijn 24-uurs actie kwam volledig ten goede aan 113 Zelfmoordpreventie. Hij haalde een mooi bedrag op met zijn actie.

Dankzij de 22-jarige Elias van Mourik heeft Utrecht recent het langste regenboogfietspad ter wereld gekregen. Elias studeert Social Work aan de Hogeschool Utrecht en zet zich vurig in voor de rechten van de mens. Zijn focus ligt hierbij vooral op de LHBTIQ+ gemeenschap, omdat hij daar zelf ook toebehoort. Dat is voor hem ook een beweegreden geweest om het langste regenboogfietspad ter wereld te initiëren. Daarnaast ademt hij muziek, dat is wat hem op de been houdt. Elias liep twee jaar geleden stage bij 113 Zelfmoordpreventie.

In het boek 'Helemaal dood bestaat niet' deelt schrijfster Erika haar ervaringen met de depressie en suïcide van haar zus Aleida. Erika is een veelzijdige, gepassioneerde organisatieadviseur, auteur en spreker. Haar levensdoel is om de wereld liefdevoller, respectvoller en gelijkwaardiger te maken. Hier draagt ze aan bij door haar weg, om weer in haar kracht te staan na een burn-out, lichte depressie en vechtscheiding, te delen met zo veel mogelijk mensen. Ze doet dit middels verhalen en tijdens lezingen.

"Slaap nou, je bent moe". Met deze zin wil ik eigenlijk starten, want ik heb zo vaak in bed gelegen en mezelf toegesproken met die woorden. Dit werkte, zoals jullie misschien al kunnen raden, averechts. Rond mijn 23e kreeg ik slaapproblemen. Ik kwam moeilijk in slaap, werd vaak wakker en lag dan te piekeren. De dag erna was ik ontzettend moe. Vanaf toen ging ik online alles opzoeken naar wat ik maar kon doen om goed te kunnen slapen.

Desirée is 57 jaar oud en moeder van drie zoons: Oskar (24), Lars (23) en Sven (23). Zij zijn alle drie het huis uit, maar Oskar en Lars ziet ze nog geregeld. Desirée is in 2014 gescheiden en woont nu samen met Dennis, hij heeft twee dochters die bij hun moeder wonen en af en toe aan komen waaien. Ze is druk bezig met haar boek "Einde aan de duisternis", over hoe je als ouders om kunt gaan met een suïcidaal kind. Met haar boek hoopt ze een handreiking te doen naar andere ouders, door haar gedachten en ervaring te delen. De hobbels die ze overwon, de valkuilen waar ze in viel.

Zondag 20 juni is het Vaderdag. Een dag waarop veel vaders extra in het zonnetje worden gezet. Dat klinkt positief en dat is het ook, maar niet voor iedereen is deze dag vrolijk en fijn. Wat als je je vader bent verloren door zelfdoding of wat als je geen contact meer hebt met je vader? En hoe zit het met de vaders die zelf heel depressief zijn of zijn geweest? Speciaal voor Vaderdag publiceren we de komende dagen een reeks interviews met vaders, kinderen en nabestaanden. Vandaag het verhaal van Myrna die haar vader in 2009 verloor door zelfdoding.

Zondag 20 juni is het Vaderdag. Een dag waarop veel vaders extra in het zonnetje worden gezet. Dat klinkt positief en dat is het ook, maar niet voor iedereen is deze dag vrolijk en fijn. Wat als je je vader bent verloren door zelfdoding of wat als je geen contact meer hebt met je vader? En hoe zit het met de vaders die zelf heel depressief zijn of zijn geweest? Speciaal voor Vaderdag publiceren we de komende dagen een reeks interviews met vaders, kinderen en nabestaanden. Vandaag het verhaal van Jasper, alleenstaand vader die het leven op een dag niet meer zag zitten.

Zondag 20 juni is het Vaderdag. Een dag waarop veel vaders extra in het zonnetje worden gezet. Dat klinkt positief en dat is het ook, maar niet voor iedereen is deze dag vrolijk en fijn. Wat als je je vader bent verloren door zelfdoding of wat als je geen contact meer hebt met je vader? En hoe zit het met de vaders die zelf heel depressief zijn of zijn geweest? Speciaal voor Vaderdag publiceren we de komende dagen een reeks interviews met vaders, kinderen en nabestaanden. Vandaag het verhaal van Myrthe die haar vader op haar 25ste verloor door zelfdoding.