Zondag 20 juni is het Vaderdag. Een dag waarop veel vaders extra in het zonnetje worden gezet. Dat klinkt positief en dat is het ook, maar niet voor iedereen is deze dag vrolijk en fijn. Wat als je je vader bent verloren door zelfdoding of wat als je geen contact meer hebt met je vader? En hoe zit het met de vaders die zelf heel depressief zijn of zijn geweest? Speciaal voor Vaderdag publiceren we de komende dagen een reeks interviews met vaders, kinderen en nabestaanden. Vandaag het verhaal van Inger die in 2013 haar vader verloor door zelfdoding.

Ga jij weer aan het werk na een depressie? Therapeutisch of ga je direct weer vol aan de bak? Mijn advies? Overleg dit altijd goed met de mensen om je heen, professionals en een bedrijfsarts. Maar uiteindelijk ben jij het wel die aan de touwtjes trekt. Misschien denk je 'Yes ik ben er weer!' maar je moet nog wel rekening houden met de hernieuwde jou.Wat bedoel ik hiermee? Als jij denkt dat het allemaal wel weer kan en je wilt zo graag, zal niemand je tegenhouden, behalve jezelf. Jij bent dus de bewaker van jouw grenzen in deze periode. Hoe ik dit heb gedaan?
 

Ik dacht 3 jaar lang dat de dood de enige oplossing was, tot ik er achter kwam wat 'rust' nou eigenlijk echt betekent. Ik ben Jada, 14 jaar oud en ben vanaf mijn 11e depressief. In de 3 jaar dat ik nu depressief ben zijn er heftige dingen gebeurd, maar er zijn ook situaties geweest waar ik veel van heb geleerd. Ik deel mijn verhaal graag in het kort met jullie.

Zolang ik mij kan heugen, heb ik last van stemmingswisselingen. Ik zonk regelmatig weg in mijn sombere gedachten. Met een onmetelijke snelheid kwam ik dan terecht in een verstikkende, donkere en andere realiteit. Elke keer duurde het maanden voor ik me weer een beetje normaal voelde. Nadat er te veel brokstukken op mijn pad waren gegooid, stortte ik uiteindelijk volledig in. Elke dag voelde als overleven. Ik was verloren, verdrietig en lusteloos.

Sacha Verheij (24) en Caro Suringar (25) kennen elkaar van de Universiteit voor Humanistiek, waar ze tussen 2014 en 2017 samen studeerden. Daar werden ze vriendinnen en ontdekten ze hun gezamenlijke passie voor poëzie, schrijven én surfen. Nu studeert Sacha de master Gender & Diversiteit aan de Vrije Universiteit Brussel. Caro is verder gegaan met de master Humanistiek. De dames vinden elkaar in hun gezamenlijke missie om psychisch welzijn bespreekbaar te maken en dan vooral wanneer het niet goed gaat.

Naomi is een dertigjarige schrijfster met psychische problematiek. Ze leidt een klein, stil leven in Denemarken. Opgeleid als huisschilder werkt ze nu dertig uur per week in een verfwinkel. Daarnaast is ze bezig met een nieuw boek, een verhalenbundel waarmee ze het taboe op de psychiatrie wil verminderen door erover te schrijven. In een interview met 113 Zelfmoordpreventie deelt Naomi meer over borderline persoonlijkheidsstoornis, suïcidaliteit en haar recent uitgekomen boek Bloedblaren.

Allereerst wil ik beginnen met erkennen dat hulp vragen en aanvaarden in welke vorm dan ook echt een hele grote stap is. Ik weet nog dat ik ooit in een hele slechte fase van mijn leven zat en toen nog steeds niet durfde aan te geven hoe slecht het daadwerkelijk ging. Uiteindelijk liepen er steeds meer dingen in mijn leven niet goed en voelde ik dat ik regie terug wilde, want ik voelde me niet meer de schrijver van mijn eigen boek. Ik ben uiteindelijk naar de huisarts gegaan en kwam daar in aanraking met mijn eerste keer antidepressiva.

Martijn (24) en Melissa (25) van Leeuwen uit Maasland, neef en nicht, liepen de Marathon Rotterdam voor een goed doel: 113 Zelfmoordpreventie. Zelf hebben ze vier familieleden verloren aan zelfmoord. In onderstaand interview vertellen ze meer over zichzelf, de inzamelingsactie en de impact van suïcide op hun leven. De aftermovie van deze bijzondere actie vind je op de Facebook pagina Marathon Martijn & Melissa voor 113.

Ieder jaar op 7 december is het Nationale Vrijwilligersdag. Op die dag worden vrijwilligers in het zonnetje gezet. Landelijk, maar ook regionaal wordt de waarde van veel vrijwilligers extra aandacht onder de aandacht gebracht. 113 Zelfmoordpreventie heeft in totaal zo’n 60 vrijwilligers die zich dagelijks inzetten voor zelfmoordpreventie. Onze vrijwilligers zijn letterlijk en figuurlijk van levensbelang. Ter gelegenheid van Nationale Vrijwilligersdag laten we je graag kennismaken met twee van onze ruim 60 vrijwilligers: Wineke en Margriet.